Ultimo número á venda
nº 48 inverno 2008
A actividade gobernamental (leis, ordes, medidas, decretos)
desenvolvida polo Goberno socialista do Estado e a realizada polo bipartito
?socialista e nacionalista? da Xunta de Galiza ten un capítulo de importancia
e interese na igualdade entre homes e mulleres, prevención da violencia
machista, incorporación das mulleres ao ámbito laboral en igualdade
de salarios, tratos, titularidade e contratos, a valoración e pago
dos coidados familiares, así como a incorporación dos varóns
aos mesmos e aos traballos domésticos, tamén en canto á
liberdade sexual ou na carta de natureza de distintos tipos de familias.
A vontade e o desexo de modificar unha realidade inxusta e discriminatoria
merecen parabéns e non é cousa de non llelos dar desde unha
revista como a nosa que leva tantos anos achegando os seus puntos de vista
e os seus esforzos para cambiar as conciencias sobre a non-naturalidade de
semellante xeito de ordenar a vida de homes e mulleres.
E darlles os parabéns é un xeito tamén de dárnolos
a nós e a quen coma nós traballou e pelexou para que hoxe, gobernos
máis sensíbeis ás inxustizas e máis favorábeis
á igualdade exerzan o labor que lles compete.
Porén, os parabéns non son todo. O labor crítico (kritiké)
é de suma importancia e así deberiamos entendelo a cidadanía
?e non nos colocar no amén, amén, porque o fixeron os nosos
ou porque por fin alguén fai algo na materia?. Así debería
entendelo tamén quen lexisla, goberna, dirixe, etc. Porque é
este labor o que estimula e alenta a mellorar, a corrixir e a perfeccionar,
que debería ser o desexábel para quen ostenta cargos públicos
e de responsabilidade no Goberno.
A Lei Integral de Violencia de Xénero cumprirá dous anos en
decembro, prazo que se marcou para facer unha valoración. É
un tempo prudente para medir e avaliar sen preconceptos a súa aplicación
e o seu desenvolvemento, atendendo ?e recollendo? as achegas das persoas,
organizacións e institucións máis implicadas.
En Andaina temos promovido e participado en debates sobre esta lei, sobre
moita da filosofía que a inspira e sobre algúns incumprimentos
graves, como é a cuestión da educación. Moito nos gustaría
que a revisión que se faga non bote ao lixo suxestións como
as nosas.
Pareceríanos valioso que a Lei Galega para a Prevención e Tratamento
Integral da Violencia de Xénero ?xa no Parlamento?, á que nós
presentamos as alegacións que se nos pediron no seu momento, tivese
en conta esas suxestións feitas e corrixise, antes de aprobala, as
que xa se derivan da experiencia da outra lei.
Non necesitamos leis e máis leis e outras novas leis (ou ordes, decretos
e medidas). Queremos as xustas e que inclúan as correccións
das anteriores cando se demostraron ineficaces ou incapaces de transformar
o pretendido ou mesmo promoveron efectos indesexados.
Valorar o feito é imprescindíbel e necesario para ver como avanzar
e mellorar. Iso si que é valioso!
A lei e a vida non son a mesma cousa. Outorgarlles ás leis o papel
de resolver os problemas sociais e pensar que as leis, así, sen máis,
cambian a vida é unha inxenuidade.
Velaí a tarefa que compete a quen nos goberna, recoller e tomar en
consideración as voces ?todas as voces? que fan crítica e que
teñen algo que dicir. E é moi importante que esas voces existan
e facelas oír.
ARTIGOS (andaina 48):
Xornada sobre emprego doméstico(Felicia
Estévez Salazar)
O pasado día 28 de Outubro celebrouse no Auditori de Galicia en Santiago
de Composela unha xornada que tiña por tema central a situació
das empregadas do fogar; o traballo que só se ve cando non se fai....
Privilexios ou igualdade: Disposición adicional
17(Encarna Otero Cepeda)
O termo aristokracia significaba segundo a súa orixe grega
o goberno dos mellores, co paso do tempo pasou a definir a unha caste
ou estamento privilexiada que acumulaba todos os dereitos e ningún
deber e que transmitía o seu poder e riqueza polo sistema de herdanza
en réxime pechado; no ano 1789 o pobo revolucionario de Francia eliminou
o sistema de estamentos e privilexios sentando as bases da democracia en igualdade
a través dos principios de liberdade, igualdade e irmandade tanto no
político como no económico, principios básicos dos que
nos nutrimos toda a cidadanía democrática en Galiza, en Europa
e no mundo...
As mozas gústanlles as novas tecnoloxías
(Raquel Barreiro Paz)
É unha crenza estendida que as mulleres en xeral teñen un interese
moi escaso ou nulo polas ciencias experimentais e a tecnoloxía. De
acordo co estereotipo popular, as mulleres non só non len os manuais
dos aparatos electrónicos domésticos (teléfono móbil,
consola de xogos, cámara de fotos, ordenador, DVD, TDT...) senón
que non son elas quen os elixen e/ou mercan e nin son quen de comprender ben
como funionan e de aprender a manexalos máis alá das súas
funcións básica...
Novas abordaxes para garantir ás mulleres
o dereito a decidir sobre o seu corpo (Ana Luisa Bouza)
Vense
de aprobar en México DF a despenalizacion do aborto voluntario. Supón
sen dúbida un avance nos dereitos de cidadanía das mulleres
residentes no distrito, tamén nos dereitos desas mullere á saúde
e á vida, xa que nese espazo xeográfico, aínda existe
unha relación directa entre os abortos realizados na ilegalidade e
a mortaldade de mulleres...
Super modelo 2007 (Raquel Barreiro
Paz)
A finais de agosto a canle de televisión privada Cuatro comezou
a emitir na noirte dos luns, en horario de máxima audiencia, a segunda
edición de Supermodelo 2007, un concurso-reality
protagonizado por unha vintena de rapazas de entre dezaseis e vinte e tres
anos, que ofrece como premio para a gañadora ser a representante española
no concurso internacional de moddelos Elite Model Look ...
Saúde mental (Isabel Lodeiro Vales)
Neste artigo tratarei de presentar as principais características das
discapacidades psíquicas, para iso vou dividir o artigo en dúas
partes, na primeira delas falarei das características xerais e na segunda
aplicarei os datos anteriores ao feminismo tomando coma referencia á
autora Iris Young....
Entrevista a Cathryn Teasley Severino (Isabel Lodeiro
Vales)
Neste monográfico era preciso entrevistar a Cathryn Teasley porque,
aínda que ela non presenta ningún tipo de discapacidade, o que
me interesa resaltar aquí da súa traxectoria vital é
que ela viviu en Berkeley (California), a cidade na que naceu o Movemento
de Vida Independiente, do que imos falar de seguido. Actualmente Cathryne
vivie na Coruña, onde é profesora de Universidade na Facultade
de Ciencias de la Educación, mais anteriormente traballou na Unidade
Universitaria de Atención á Diversidade da mesma universidade,
atendendo a poboación universitaria con discapacidade..
Entrevista a Ánxela López Leiceaga
(Estrela Villaverde Creo)
Anxela López Leiceaga, compostelá, de 30 anos, é
licenciada en Dereito e na actualidade traballa como asesora xurídica
de COGAM (Confederación Galega de Persoas con Discapacidade), é
membro do foro de Vida Independiente e secretaria da Asociación Vigalicia
(Asociación de Usuarios/as de Asistencia Persoal para a Vida Independente,
entidade que promoveu o prexecto piloto de Asistencia Persoal na Galiza),
é ademais unha loitadora incansable dos dereitos civís das persoas
discriminadas pola súa diversidade funcional e unha fonte inesgotable
de vitalidade e enerxia...
Frida Kahlo- Convivindo coa dor; Querido doctorcito
(Laura Gómez Lorenzo)
Da artista máis coñecida e cotizada do mundo interesa todo:
a plástica, a vida o entorno sociocultural no que viviu, a militancia,
o pensamento, as filias, as fobias, a escritura, a doenza... Todos estes aspectos
que configuran a persoa forman tamén parte da construcción do
mito..
A inesgotábel Victoria
Kent (Raquel Barreiro Paz)
Victoria Kent (Málaga, 1892-Nova York, 1987) acadou no seu tempo unha
amplísima notoriedade; hoxe en día, por contra, aínda
que o seu nome non resulta descoñecido, de feito é unha persoa
case esquecida e da cal pouco se sabe.
As batallas artísticas
do persoal é político. Exposición (Anxela Cabanés
Sales)
Durante o outono do 2007 no CGAC tivemos a oportunidade de ver algunhas das
obras fundamentales da arte feminista dos setenta que nunca antes foran exhibidas
no contexto estatal. Isto é así porque "A batalla dos xéneros",
exposición da que é curador Juan Vicente Aliaga, é a
primeira en abordar especificamente este período xerminal, xa que até
agora as principais mostras con contidos de xénero ocupáranse
unicamente de propostas artísticas acuais.
Lembranzas dunha época : Concepción,
mestra nacional (Maria Prado)
O relato de Concepción sitúanos na cidade de Ourense
a principios dos anos trinta. Nunha época na que a tranquilidade na
Galicia interior íase ver truncada polos profundos cambios que acontererían
en todo ó país.
Libros: LARRAURI, Elena:
Niketche: Criminoloxía crítica e violencia de xénero
(Nanina Santos Castroviejo)
PEste breve e denso libro de Elena Larrauri (149 páxinas das que este
están dedicadas a bibliografía), ábrese a persoa lectora
coa pregunta: "outo libro sobre violencia de xénero?". Esta
é tamén a impesión da autora que, sen embargo pare o
libro porque non remata de ver resoltas unha presa de preocupacións
súas e coas que nos confronta...
Concepción Pérez Iglesias
Con
corenta e catro anos cumpridos esta mestra nacional orixinaria de Santiago
de Compostela converteuse na primeira muller española que ocupou a
presidencia dunha corporación municipal. O 8 de xaneiro de 1925 dona
Concha asinou como alcaldesa no libro de actas do pequeno concello de Portas
a trinta quilómetros escasos de Pontevedra. O seu antecesor fora durante
moitísimos anos, o médico Cesáreo Besol Oria.
A sesión extraordinaria convocada na sala de plenos do concello comezara
aquela xornada co nomeamento de dous novos concelleiros designados directamente
polo gobernador civil de Pontevedra. Concepción Pérez era unha
delas, pasaba a ocupar o lugar de Francisco Rivas.
Inmediatamente recolleuse o cese dun dos concelleiros e do alcalde. Tras as
dimisións e despois dun pequeno descanso no que se reuniron os edís,
Concepción Pérez Iglesias resultou elixida alcaldesa por seis
votos a favor e un en branco.
Poucos días despois, o xoves 15 de xaneiro de 1925, lemos a noticia
na portada do xornal La Voz de Galicia. O xornalista titula o artigo: «Feminismo
en acción». A noticia recolle que: «la magistratura popular
por virtud del Estatuto municipal concede al bello sexo el derecho de tomar
parte en las elecciones para el desempeño de cargos edilicios y también
a ocuparlos». Máis adiante afirma: «la mujer gallega ha
dado positivas pruebas de tacto, prudencia y talento administrativo, rigiendo
y sustentando el hogar allí donde el hombre falta» (en fin!).
E remata: «Alguna de las viudas de vivos que cantó Rosalía
saben unir a la natural ternura de la feminidad, sin empañarla, la
pujanza briosa, la capacidad de trabajo y el valeroso esfuerzo peculiares
del sexo opuesto».
Non sabemos se Concepción soubo facer todas esas cousas, pero si que
sen dúbida loitou contra os prexuízos machistas fondamente arraigados
nunha época de grande inestabilidade política, comprendida entre
o golpe de estado que Primo de Rivera protagonizara o 13 de setembro de 1923
e xaneiro de 1930, momento en que o rei retomou as rendas do goberno apoiado
por Berenguer.
Durante cinco anos, até o 23 de xaneiro de 1930, exerceu dona Concepción
como sabía e xusta edil do Concello de Portas, cuxas veciñas
e veciños poden hoxe sentirse fondamente orgullosos.