Data:  2011-05-13 Tema:  varios Orixe:  Plataforma de Organizacións Feministas

EN DEFENSA DA IGUALDADE: NON A LEI DE FAMILIA


A Plataforma de organizacións Feministas rexeita o “Anteproxecto de Lei de Apoio á Familia e á Convivencia en Galicia” por regresivo, patriarcal e anticonstitucional.
A lei supón un grave recorte dos dereitos da muller, sitúandoa de novo en labores de nai e coidadora (de nenas e nenos, adolescentes, persoas discapacitadas, dependentes e maiores), establecendo a maternidade como rol vital e controlando desta maneira a súa vida afectiva e sexual.
A Xunta, alegando motivos económicos, evitou progresar no desenvolvemento de leis e decretos como a “Lei galega 7/2004 para a igualdade de homes e mulleres”, a “lei galega 11/2007 para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero”, a “lei 13/2008 de servizos sociais de Galicia”, a “lei 2/2007 de traballo en igualdade das mulleres de Galicia”, ou o “decreto 15/2010 polo que se regula o procedemento para o recoñecemento da situación de dependencia”, que xa recollen medidas concretas de apoio á familia, á atención de mulleres en situación de exclusión, de socialización das cargas familiares, de permitir compatibilizar vida familiar e laboral. Co mesmo pretexto desmantela organismos –desaparición do Servizo Galego de Igualdade- e substitúeo todo por unha mera declaración de propósitos e boas intencións mentres si destinará medios económicos para a creación do Consello Galego de Familia e o Observatorio Galego de Familia destinados a “protexer” e “dirixir” ás mulleres.
Como exemplo esta nova lei, de aprobarse, derrogaría o capítulo V do Título I da “Lei 7/2004 galega para a igualdade de homes e mulleres” que recollía as medidas básicas de apoio á familia socializando as cargas parentais e familiares como a ampliación da rede pública de gardarías, aumento do horario de atención as crianzas menores de 12 anos, implantación de servizos de comedor en gardarías e colexios públicos, creación de gardarías e colexios na proximidade de parques empresariais, a creación de centros de maiores e ampliación da asistencia domiciliaria a maiores. Medidas sociais encamiñadas a favorecer a maternidade, como se demostrou en países da nosa contorna, permitindo compatibilizar vida laboral e familiar. Estas substitúense por “promover” a creación de centros para o coidado de menores e maiores sen contemplar actuacións específicas cando é responsabilidade do goberno autonómico dotar os servizos e definilos dunha forma laica evitando confundir servizo público e caridade (neste momento xa existen denuncias de trato desconsiderado con mulleres nalgúns centros relixiosos).
A lei recoñece o dereito á vida do fillo ou filla concibidos e “non natos” o que non se axusta a dereito. As mulleres son donas do seu corpo e deben ter a facultade de decidir se queren ser ou non nais e poder recorrer a métodos para evitar ou interromper a concepción aceptados pola lei (anticonceptivos, pílula postcoital ou aborto). Co pretexto dun problema demográfico (os movementos demográficos –inmigración, apertura de fronteiras- poderían solucionalo, no mundo hai superpoboación e convén reducila) envíase de novo á muller ao ámbito doméstico. Co que esta lei conseguiría unha mellora na taxa de desemprego global, retirando ás mulleres do mercado laboral e un aforro en todos os servizos necesarios para que a decisión de ser ou non nai sexa unha opción real e non un suicidio laboral.

É importante coñecer tamén que medidas económicas como a redución do gasto público tenden a afectar desproporcionadamente ás mulleres, principalmente as de menos recursos aumentando a desigualdade entre homes e mulleres. A feminización da pobreza fai que as mulleres teñan menos acceso aos recursos económicos e laborais que permiten a compra de servizos e o acceso das mulleres en idade reprodutiva á saúde implicaría cotas económicas máis altas.
A pesar de que a historia oficial tende a presentar os avances sociais conseguidos polas mulleres como a consecuencia dun progreso que camiña por si só, onde o movemento feminista non influíu, a realidade é que foi a loita de moitas mulleres a que nos permite gozar hoxe de dereitos que nun pasado moi próximo eran-nos negados.
Pero as mulleres permanecen aínda pouco representadas nas estruturas de poder que definen prioridades e distribuen recursos, polo que as nosas necesidades raramente chegan a se considerar prioritárias.
Por iso exigimos a retirada do “Anteproxeto de Lei de Apoio á Familia e á convivencia na Galiza” por regresivo, patriarcal e anticonstitucional.

Solicitamos o seu apoio na divulgación deste manifesto e súa asinatura para mostrar o noso desacordo con esta lei.
Podes asinar clicando aqui

Data:  2011-03-01 Tema:  varios Orixe:  marcha mundial das mulleres
Documento sin título MARCHA MUNDIAL DAS MULLERES

Día Internacional das Mulleres
8 de marzo 2011


A Marcha Mundial das Mulleres fai un chamamento á cidadanía nesta época de crise, e a todas as organizacións sociais para unir forzas, lembrando que nestes tempos o feminismo é máis necesario:

• O camiño para saír da crise está na asunción dos valores feministas de igualdade, corresponsabilidade e paridade se cremos que é posíbel construír outro mundo a partir dun modelo autenticamente alternativo.

• A saída da crise ten que facerse, reivindicarse, e articularse tendo en conta as mulleres, e con visión e perspectiva de xénero.

Compostela 21 de febreiro de 2011


Os momentos de crise económica historicamente serviron para reforzar o patriarcado. Os recortes sociais, económicos e nos dereitos laborais sempre van acompañados dos recortes nos dereitos das mulleres e paralelamente dos ideais de xustiza e igualdade.

As sombras ameazadoras veñen con nome, crise económica e dereita populista, e teñen apelidos, neoliberalismo e patriarcado.

Reformas laborais, das pensións, recortes salariais, despidos masivos, privatizacións de servizos públicos, recortes de gastos sociais... súmanse a un desmantelamento, rápido e sen pausa, de todas aquelas estruturas que nas institucións estaban servindo para aplicar as políticas de igualdade (Ministerio, Servizo Galego de Igualdade, Centros de Información á Muller).

É por isto que nestes tempos o feminismo ten que combinar esforzos co resto das organizacións sociais, políticas, sindicais, ecoloxistas, relixiosas, veciñais e culturais... e estas co feminismo, para parar o desmantelamento dos dereitos de cidadanía das mulleres e frear os recortes sociais e laborais que limitan as nosas vidas e as das xeracións futuras.

A Marcha Mundial das Mulleres convida a participar nos actos programados en Vigo, Pontevedra, Ferrol, Santiago e Ourense polo Día Internacional das Mulleres baixo o lema:

“IGUALDADE, CORRESPONSABILIDADE
E PARIDADE
VALORES PARA OUTRO MUNDO POSÍBEL”

Comunicaçom Marcha Mundial das Mulheres: 698159764
Mais informaçom: http://www.feminismo.info/webgalego/


MARCHA MUNDIAL DAS MULHERES
ACTOS PROGRAMADOS
DIA INTERNACIONAL DAS MULHERES 2011

Ferrolterra
6 de Março
domingo às 12:30 h.
Concentraçom no Cantom de Molins (Ferrol)

Ponte-Vedra
8 de Março
terça feira (martes) às 20:30 h.
Concentraçom-festa na Praça 8 de Março

Vigo
8 de Março
terça feira (martes) às 20:00 h.
Manifestaçom lúdico-festiva desde a Praça de Portugal

Compostela
11 Março Sexta feira (venres) de 16:30h a 20:00h
12 Março sábado de 10:30h a 14:00h
Obradoiro de Teatro da Oprimida
Na Gentalha do Pichel
Confirma a tua assistência –limite de praças-: marcha.compos@gmail.com

Ourense
18 de Março
Sexta feira (venres) às 20:00h
Acto na Praça Saco e Arce (zona histórica)

Data:  2010-01-01 Tema:  varios Orixe:  andaina53
Documento sin título A primeira muller premio Nobel de economía
Elinor Ostrom recibiu este ano o Premio do Banco de Suecia en Ciencias Económicas en memoria de Alfred Nobel e aínda que o premio é compartido con Oliver Williamson, non deixa de ser meritorio ser a primeira muller en recibilo. Este premio, instituído no ano 1969, non é sufragado pola Fundación Nobel, senón polo Banco de Suecia (Sverixes Riksbank), xestiónao a Real Academia Sueca de Ciencias e entrégase á vez que os premios Nobel.
Houbo que esperar corenta anos para que a academia fixese xustiza salientando as achegas que as mulleres realizan neste campo, sobre todo en temas ligados á micro-economía e as economías emerxentes de carácter local.
Elinor Ostrom é profesora da universidade de Indiana; é fundadora do Centro para o Estudo da Diversidade Institucional da Universidade de Arizona; desde o ano 1991 é membro da Academia Americana das Artes e as Ciencias; nos anos 1996 e 1997 foi a presidenta da Asociación Americana de Ciencias Políticas, sociedade da que xa fora vicepresidenta na década dos setenta. O seu currículo mantense na páxina da universidade aínda aos seus setenta e seis anos e está cheo de referencias ás súas publicacións e investigacións.
A súa obraé máis coñecida no contorno das ciencias políticas que nas económicas e céntrase en estudar a xestión da propiedade comunal como alternativa á privatización dos recursos ou á xestión pública. No libro Protecting the Comons expón que as terras comunais, acuíferos ou recursos que non son legalmente propiedade dunha única entidade son temas cada vez máis polémicos nas áreas de xestión e mesmo nas relacións internacionais. Esta obra proporciona unha actualización concreta en canto a usos dos bens comúns e ofrece once casos prácticos nos que se estuda a toma de decisións ou os problemas xurídicos de tipo ambiental. Achéganos unha revisión das ferramentas útiles na toma de decisións e para o exame de problemas xurídicos de tipo ambiental que son relevantes para as comunidades. Nas súas investigacións sobre a xestión dos recursos naturais polas propias comunidades locais, toma como exemplo o Tribunal das Aguas de Valencia. Este premio é un recoñecemento ao seu traballo de investigación sobre os métodos que usan as distintas comunidades para xestionar uns recursos escasos para a súa supervivencia.
Data:  2009-06-01 Tema:  varios Orixe:  andaina 51
Documento sin título

Mulleres bispos

O Sínodo da Igrexa Anglicana aprobou na primeira semana de febreiro (68,8% dos votos) unhas medidas que abren a porta a reforma do Canon Anglicano, de xeito que as mulleres poidan ser bispos. Marca o comezo dunha nova fase. O grupo Mulleres na Igrexa (Watch) leva promovendo esta e outras reformas. Desde 1992 permite a muller ser sacerdote e xa se ordenaron máis de 2000 . Daquelas, uns cincocentos clérigos marcharon para a Igrexa católica, que non ten que soportar semellantes veleidades. Eles non estaban dispostos a aceptar a autoridade feminina. Non parece que agora vaia haber tantas desercións, aínda que Christina Rees do grupo Watch di que un 15% do clero oponse ao bispado feminino de xeito taxativo; en destaca os evanxélicos tradicionais que citan a San Pablo nunha carta a Timoteo: "Non permito á muller ensinar, nin exercer dominio sobre o home, só debe estar co silencio".
Aí... aí é xusto, onde se encontran coa Igrexa católica. o xefe desta igrexa estima que é moi relevante que Deus sexa varón, que se teña encarnado en ser humano varón e que isto é o que marca a liña.

Data:  2009-06-01 Tema:  varios Orixe:  andaina
Exeria: corrector de linguaxe sexista en software libre


Estrela Vilaverde

Exeria foi unha muller, crese que nacida na Gallaecia, pioneira para o seu tempo, xa que escribiu un libro da viaxe que fixo no século IV ao Oriente Próximo. Na súa honra púxoselle o nome a unha innovadora ferramenta informática creada polas empresas galegas Tagen Ata e Imaxin.
A aplicación analiza os textos e ofrece alternativas para un uso non sexista da linguaxe. Detecta os termos que poden considerarse discriminatorios e propón diferentes solucións, ofrecendo varios termos para realizar a escolla máis axeitada ao texto, de forma semellante ao funcionamento das ferramentas de corrección ortográfica ou gramatical. Dentro do proxecto Exeria existe tamén un buscador de termos en rede que pode resolver as dúbidas máis habituais.
O seu obxectivo inicial é servir de ferramenta de axuda ás persoas que traballan no eido da Administración, para conseguir que os textos administrativos empreguen unha linguaxe de carácter inclusivo; se ben, a súa vocación é de xeralidade.
A selección de termos (tras a análise de mais de 129 millóns de palabras) está baseada nun uso actual da lingua apoiándose na análise de diferentes textos da Administración.
Fronte a outras ferramentas semellantes xa existentes no Estado español (Themis, T-incluye, La lupa violeta...), Exeria destaca por ser de código aberto, polo que pode integrarse no paquete ofimático de software libre openoffice.
Na páxina web www.exeria.net podemos atopar toda a información sobre esta innovadora ferramenta informática, facer a súa descarga para diferentes sistemas operativos, e así mesmo facer comentos e suxestións, para a súa mellora e ampliación.

Data:  2009-05-01 Tema:  varios Orixe:  andaina 51
Documento sin título

PRESENTACIÓN DA REVISTA ANDAINA
NA UNIVERSIDADE CARLOS III DE MADRID

Anna Amorós Pons

O pasado decembro, a revista Andaina foi presentada academicamente na Universidade Carlos III de Madrid, dentro dos relatorios do «I Congreso Mujer y Periodismo. En homenaje a Josefina Carabias». Baixo o título «Prensa feminista: 25 anos da revista Andaina» fíxose un percorrido da publicación na súa longa traxectoria no eido editorial galego. A conferencia centrouse en catro ámbitos de análise: no primeiro fíxose unha aproximación ao(s) contexto(s) da súa orixe; no segundo, un estudo das diferentes etapas da súa evolución; no terceiro, unha reflexión dos seus contidos temáticos e os cambios sociais, políticos e culturais acontecidos na sociedade galega e española; e, finalmente, unha análise do deseño gráfico, onde diversos estilos brotan das súas portadas como unha fonte inesgotable de creatividade.

O congreso foi dirixido pola catedrática de xornalismo Pilar Diezhandino e a profesora titular Teresa Sandoval e coordinado por Clara Sainz de Baranda e estivo organizado polo grupo de investigación PASEET (Periodismo y Análisis Social: Evolución, Efectos y Tendencias), conxuntamente co Departamento de Xornalismo e Comunicación Audiovisual da UC3M. Nel rendéuselle homenaxe, no centenario do seu nacemento, á figura da xornalista republicana e socialista Josefina Carabias (1908-1980). Esta muller é considerada a precursora do xornalismo feminino español. Profesional do xornalismo escrito e radiofónico e, ademais, escritora. Durante a segunda República foi cronista parlamentaria dos xornais Ahora y La Voz; colaboradora no programa informativo radiofónico La palabra de Unión Radio; ao rematar a guerra civil traballou no xornal Informaciones e, a partir do ano 1954, foi a súa corresponsal en Washington; en 1959, e durante nove anos, foi corresponsal en París para o xornal Ya; despois, ao voltar a España incorporouse como redactora a este xornal durante trece anos, ata a súa morte. Durante un período da súa etapa profesional como xornalista, nos anos corenta, utilizou o pseudónimo Carmen Moreno. Moreu aos 72 anos.

O Encontro «Mujer y Periodismo» durou tres días e a temática centrouse en tres eixes: a función da muller no xornalismo, a visibilidade da muller na información mediática e o xornalismo de Josefina Carabias. A conferencia inaugural correu a cargo de Magis Iglesias de FAPE (presidenta da Federación de Asociaciones de Periodistas de España). No congreso participaron tamén Maite Alcaraz (redactora xefe de ABC), Indira García (xerente da sección Internacional e Corresponsalías dos Servizos Informativos de Antena 3), Carmina Jaro (directora do programa diario de actualidade social Corazón de TVE), Fernando García Romanillos (Vocento), as xornalistas e escritoras Isabel San Sebastián e Judy Bustamante, Charo Izquierdo (directora de Yo Dona), Cristina Pérez Fraga (directora xeral da Axencia de Comunicación de Xénero AmecoPress), Iñaki Gabilondo (Presentador de Noticias Cuatro 2), Catherine Saupin (Universidade de Nantes-Francia), Mercedes Rico Carabias (embaixadora de España en Irlanda) e Fernando González Urbaneja (presidente da Asociación da Prensa de Madrid).

Os actos tiveron lugar no Salón de Graos e na Aula Magna do Edificio da Reitoría da Universidade Carlos III de Madrid, no Campus de Getafe, durante os días 10, 11 e 12 de decembro de 2008.

Data:  2009-01-01 Tema:  varios Orixe:  andiana 50
Os Nobel alternativos, preceden aos outros Nobel. A Fundación Right Livelihood Award decidiu outorgar o Nobel 2008 ao matrimonio indio composto por Krishnammal Jagannathan e o seu marido Sankaralingam, e a outras tres mulleres máis que traballan e loitan para mellorar o mundo:
Krishnammal Jagannathan é unha activista, cofundadora co seu marido da organización LAFTI, a prol da xustiza social na India. Ambos son seguidores de ideas de Gandhi. Levan máis de cincuenta anos loitando pola distribución da terra que agora reúnen nesa Organización Terra para a Liberdade dos Campesiños, que tamén promove industrias locais e facer fronte a moitos proxectos das multinacionais.
Mónica Hauser, unha xinecóloga suíza, filla de pais italianos, que leva máis de vinte e cinco anos vivindo en Alemaña. O seu traballo con mulleres vítimas de violacións en países en guerra ou crises bélicas mereceu a concesión deste premio. En 1992, cando a guerra de Bosnia, crearon Medica Mondiale. Desde entón traballaron con máis de
70 000 mulleres e nenas traumatizadas en Kosovo, Congo, Liberia, Afganistán…
Asha Hagi, unha activista somalí que xogou un importante papel na organización e participación das mulleres na loita contra a marxinación, a pobreza e a violencia. A organización creada en 1992 resultou importante para a participación das mulleres nas negociacións de paz no 2000.
Amy Goodman, a que premian por promover un modelo innovador de xornalismo político independente, co que se fan ouvir as voces normalmente excluídas dos medios convencionais. Fundadora e presentadora do programa Democracy Now xurdido en 1996 e emitido por unha estación de radio; hoxe en día retransmítese a través de 700 redes de radio e TV.

Data:  2008-08-01 Tema:  varios Orixe:  andaina 49
QUE PASA COA XENTE NOVA?

O Instituto da Xuventude publicou os resultados duns cuestionarios feitos á xente moza, entre 15 e 29 anos, cuns resultados que nos deberían preocupar. Aínda que hai un 43,6 % que opinan que é imprescindible ter un traballo remunerado para ser unha muller independente, un 26 % afirman que a maioría das mulleres prefire realmente crear unha familia e ter fillos. Tamén sorprende que un 49,4 % afirme que unha nai que traballe NON ten a mesma relación de calidade e estabilidade cos seus fillos que unha nai que non traballe.
A pesar das mensaxes sobre igualdade, a pesar da educación en aulas mixtas, aínda que distintas ONGs e asociacións percorran os centros escolares realizando talleres onde se fala de corresponsabilidade, onde se mostran outros modelos de masculinidade, cómpre actuar desde a base. Non se trata dun bombardeo de ideas sen máis, cando estamos vivindo nunha sociedade na que o machismo impera: un 20 % dos mozos di que o modelo ideal de familia é aquel no que a muller traballe menos horas ou non traballe para que se faga cargo da casa e dos fillos.

Data:  2008-02-01 Tema:  varios Orixe:  andaina 48
Gabriele Pauli é unha muller de ideas avanzadas, economista, motorista, de 50 anos, dúas veces divorciada e militante da conservadora ?o máis á dereita do abano parlamentario alemán? Unión Social-cristiá de Baviera (CSU) desde hai trinta anos. Escandalizou a tirios e troianos coa súa proposta de que se limite o tempo do matrimonio a sete anos. Proposta útil, segundo ela, para evitar a hipocrisía de manter matrimonios sen amor e os trastornos dos divorcios.
Pódese imaxinar cómo se puxeron os dirixentes do seu propio partido. O primeiro ministro bávaro Beckstein recomendoulle «tratamento psiquiátrico». Ela non parece inmutarse moito polas críticas. A finais do 2006 censurou moi severamente o todopoderoso Stoiber, primeiro ministro bávaro e presidente da CSU. As súas críticas irritaron moito no Goberno e alguén tivo a idea de axexala para saber se levaba unha vida sexual promiscua, bebía moito ou calquera cousa que permitise desprestixiala. A espionaxe saíu á luz e Stoiber tivo que renunciar. Aos poucos días fotografouse con luvas de látex «cun toque de ama sadomasoquista».
É un esperpento moi simpático e con pingas grotescas. Que unha moi veterana militante do máis conservador partido daquelas terras faga tales propostas e actúe sen que lle importe nada a opinión e as críticas dos señores, mesmo os máis altos mandamáis do seu partido e da rexión bávara, é digno de comento.
Data:  2005-08-01 Tema:  varios Orixe:  andaina41
O nunca visto: os bispos españois están fondamente inquedos porque as vodas gais superan todo o vivido pola Igrexa católica en 2000 anos (sic)
As catacumbas de Nerón, a Revolución francesa, a perda dos Estados Pontificios... pouca cousa ao lado do excepcional momento que vive o catolicismo español a causa da legalización dos matrimonios entre homosexuais.
Excepcional si, moi por riba de:
? calquera dos episodios da Inquisición que extendeu os seus tentáculos por séculos e mesmo condenou á fogueira a moitísimos homosexuais;
? a expulsión de xudeus e musulmáns;
? o apoio incondicional e a activa participación da xerarquía do catolicismo español no levantamento militar do xeneral Franco en 1936 contribuíndo a unha guerra civil na que morreron centos e miles de persoas e os corenta anos de ditadura que lle sucederon;
? o silencio cómplice gardado pola xerarquía católica na tortura e asasinatos de homosexuais polo réxime nazi (por deixar agora a comunistas, socialistas, xudeus, xitanos e outros non afectos ao nazismo);
? a campaña en contra da abolición da lei que prohibía os matrimonios entre negros e brancos en Mississipi (lembremos o Ku-Klux-Klan),
? ou a participación no réxime de apartheid en Sudáfrica, por non continuar facendo listado.

Nada peor, desde logo, que a súa incapacidade para ocuparse só dos seus asuntos.
Pasa que perden poder, por iso están frenéticos e desenfreados desde que a sociedade, de vez en vez máis secularizada, non lles concede o poder de antano, nen tampouco as leis que lles outorgaron desde 1940 prebendas, canonxías, privilexios e beneficios sen tasa.

Data:  2003-12-05 Tema:  varios Orixe:  andaina
«Les Femmes Publiques»

Que quere dicir «as mulleres públicas», as que se pensa que se poden atopar nun bar de alterne, na esquina do barrio quente ou nun burdel, aínda que hoxe tamén, igual que a un home público podemos atopar discurseando no Parlamento, nunha Concellería ou nun debate cultural.
En Francia un grupo de mulleres e uns poucos homes tamén, quixeron xuntar as dúas acepcións e facer «Femmes Publiques» en nome dun feminismo distinto, que integre desexo e pracer.
Anne Souyris, xornalista e especialista en cuestións sociais, di que o seu movemento é minoritario e con vocación de seguir séndoo, que está integrado por feministas pro sexo, cansadas do tópico do amor gratuíto confrontado ao amor de pago. Formando parte dunhas inmensas minorías (prostitutas, lesbianas, mulleres, homes, transexuais, gais, hetero...) cansas de compaixón, e que se atreven a recoñecer que todos, dunha maneira ou outra, dun senso ou outros, estamos alienados. A nosa libertade –e as nosas tolerías— conquistarémola xuntos.
O pulo de agruparse venlles do retorno á orde moral que supón o actual Goberno. En cuestión de poucos días o ministro de Interior propuxo unha lei represiva relativa á prostitución; a filósofa Blandine Kriegel presentou un informe reclamando a censura co argumento de protexer aos menores; os pais gais e as nais lesbis víronse expulsados do Consello Superior de Información Sexual. A estes tres feitos engádense as declaracións do primeiro ministro Raffarin ante as mulleres empresarias, exhortándoas a fertilizar as enerxías femininas, así como as de Dominique Perben, ministro de Xustiza, poñendo en dúbida a imparcialidade das maxistradas cando teñen que enxuizar un varón acusado. Todo isto mobilizounas e como insiste Annes Souyris descubrímonos sempre en minoría.
Cando queres defender ás prostitutas, atópaste co feminismo tradicional que é prohibicionista, que estima que as putas están alienadas e son incapaces de decidir por si soas.
Afirman estar cansas da protección a través da prohibición. É dicir que se prohiba a prostitución ou se persiga aos clientes. Todas as relacións de poder e de dominio instáuranse e fabrícanse a través dalgún tipo de coacción. E iso é así, tanto se facemos a rúa coma se somos grafistas, traductoras ou xornalistas; se vendemos o noso sexo ou a nosa forza de traballo. Mais en cada un de nós hai unha capacidade de autonomía que queremos reforzar ¡só se fala de violencia cando se fala de prostitución, ou case, como se as relacións laborais non fosen violentas!

Data:  0000-00-00 Tema:  varios Orixe:  andaina
Sen máis noticias deste tema, procura outro

    Noticias do noso arredor, denuncias, comentos breves para abrir boca...

Ver outros temas:

cultura
ensino
prostitución
saúde
sexualidade
traballo
violencia
varios